Tagarchief: ziekte

… die al uw krankheden geneest …

Deze week hebben we mijn schoonvader begraven; de doodsoorzaak was kanker.

De overdenking in de dankdienst voor zijn leven ging over Psalm 103:1-5, gelezen in de NBG1951-vertaling.

Loof de HERE, mijn ziel,
en al wat in mij is, zijn heilige naam;
loof de HERE, mijn ziel,
en vergeet niet een van zijn weldaden;
die al uw ongerechtigheden vergeeft,
die al uw krankheden geneest,
die uw leven verlost van de groeve,
die u kroont met goedertierenheid en barmhartigheid,
die uw ziel verzadigt met het goede,
zodat uw jeugd zich vernieuwt als die van een arend.

Wat een wonder, zo’n geloof!

Je lijdt aan een enge ziekte, die je lichaam van binnenuit kapotmaakt; je sterft er zelfs aan. En dan word je begraven. Dat laatste maak je zelf niet bewust mee – gelukkig niet -, maar je weet dat men dat met je lichaam gaat doen, na je heengaan.

Ik gebruik hierboven expres het woord ‘heengaan’. Want mijn schoonvader is, evenals mijn vrouw en nog heel veel anderen, bij God. Hun zonden zijn vergeven, hun ziekten genezen, hun leven verlost van het graf. Ze loven God met alles wat in hen is, ze worden gekroond met goedheid en liefdevolle zorg, hun ziel wordt verzadigd met het goede, en hun jeugd vernieuwt zich.

Om dat allemaal te geloven moet je een levend geloof hebben, zie Hebreeën 11, in het bijzonder vers 13.

En waarom moeten christenen dan eerst nog sterven? Lees eens 1 Korintiërs 15, vanaf vers 35.

En lees meer over de stad die genoemd wordt in Hebreeën 11 in Openbaring 21 en 22.

Is er ook maar iets in deze wereld dat een zo geweldig perspectief biedt?

Reageren kan via het contactformulier; zet er s.v.p. de titel van dit stukje bij.

Laatste wijziging: 25 november 2017.

^
Homepage

Ieder huisje heeft zijn kruisje

Een bekende uitdrukking! Maar hoe vatten we dit op? Meestal als: sommige mensen worden getroffen door een ziekte, anderen door een handicap, weer anderen door honger, oorlog, armoede, rampen… of door een combinatie hiervan.

Maar is dit wel zoals Jezus het bedoeld heeft? Zie voor zijn uitspraak b.v. Marcus 8:34.

Uit het boek de humor van de bijbel door Okke Jager (1954) citeer ik hier een stukje, waarvan ik denk dat daarin goed wordt uitgelegd wat ‘je kruis dragen’ betekent.

-0-0-0-

De weleens geponeerde stelling, dat een christen altijd iets te zingen moet hebben, wil bijbelser dan de Bijbel zijn. Nog altijd gaan zulke exclamaties over de gebogen hoofden van leeddragers heen; dat zal wel duren, zolang honderden christenen het “vrolijk-kruisdragen” verkeerd blijven uitleggen. God vraagt niet van moeders in Zeeland, dat zij vrolijk moeten zijn, als zij hun kinderen één voor één in de golven zien glijden. God eist niet, dat wij met een blijde glimlach om Moeders sterfbed staan, ook al ontslaapt zij in Jezus. God wil niet, dat wij zwart wit noemen. Daarom moeten wij het afleren, om een zwaar verdriet “een kruis” te noemen. God hangt Zijn kinderen niet aan een kruis. Alleen wie onder de vlóek ligt, komt aan het kruis terecht. Het kruis, dat wij moeten dragen, is niet onze rheumatiek en ons gebrek aan woonruimte, maar het vloekhout, waaraan wij onze oude Adam vastspijkeren.

En nu zien wij, hoe er ook al humor ligt in het kruisigen van de zonde. Laten wij maar niet het “vrolijk” uit het gebed voor de Doop verklaren als een samentrekking uit “vromelijk” of “dapper”; laten wij maar rustig spreken over een vrólijk kruisdragen. Als mijn oude mens weer eens goed zit vastgeklonken aan zijn kruis om daar te verbloeden en te vergaan, dan neem ik dàt kruis op met een vrolijk hart en ik kàn het niet laten, te làchen om de laatste stuiptrekkingen van mijn oude Adam.

’s Morgens als wij wakker worden, grijpen wij die oude Adam beet: hier jij! aan het kruis! ik wil niet dat je vandaag de baas speelt over mij! – en vrolijk tillen wij dat kruis omhoog en dragen het door de dag naar de avond. Wij hebben plezier in dat kruis, want het doet ons góed, dat ons oude ik daar hangt te sterven.

De gangbare gedachte is: wij moeten vrolijk zijn, zèlfs als wij een kruis dragen. Maar: wij kunnen alléén maar vrolijk zijn, àls wij ons kruis dragen. Het gebrek aan vrolijkheid onder christenen is niet te wijten aan een tevéél, maar aan een schreeuwend tekòrt aan kruisen. Zolang wij onze oude mens nog niet uitgelachen en vastgespijkerd hebben, staan wij niet open voor de vrolijkheid.

Jezus kon Zijn kruis niet vrolijk dragen, maar wij krijgen dan ook niet een verkleind formaat van het kruis van Jézus op de schouder. Zijn kruis is uniek. Ons kruis is zwaar om het van de grond te tillen (zelfverloochening!), maar het is licht om te dragen. Het is lichter mèt dat kruis te lopen dan zònder dat kruis. Ons kruis brengt verademing. Onze kruiswoorden zijn gezangen. Kruisdragers zijn vrije mensen. Wij zijn niet vrolijk ondanks ons kruis, maar het is juist dat kruis, dat ons zo vrolijk maakt.

-0-0-0-

Als ik zo op internet rondkijk, vind ik alleen maar tweedehands exemplaren van dit boek. En dat is jammer, want ondanks het iets verouderde “taalkleed” vind ik dit boek prima leesbaar, en voor leiders in de kerk een ‘must’. 😉

Reageren kan via het contactformulier; zet er s.v.p. de titel van dit stukje bij.

29 november 2017: verwijzingen naar Bijbelteksten vervangen: geen NBV maar HSV (reden).

Laatst gewijzigd: 29 november 2017.
^
Homepage

Als ‘t kwaad goede mensen treft

Onder deze titel is in 1984 de vertaling verschenen van het boek When Bad Things Happen to Good People van rabbijn Harold S. Kushner. Dat is meer dan 30 jaar geleden. Maar het thema is nog steeds actueel.

Wat is lijden? Uiteraard kan het woord ‘lijden’ verklaard worden. Maar laat ik het eens wat dichterbij brengen. Lijden kan zijn dat je ziek wordt, of dat je een belangrijke persoon of een belangrijk ding verliest; het kan ook zijn dat je iets niet krijgt waar je wel op gerekend had; het kan ook marteling of gevangenschap zijn.

Ik wil het in dit bericht hebben over onvermijdelijk lijden, lijden dat  mensen niet kunnen voorkomen. Rampen, ziekten, verlies van een geliefde…

Wat is de zin van lijden? Heeft het zin, dan?!

Lijden kan je verschrikkelijk benauwen. Lees Psalm 88 maar eens. Of lees het begin van Psalm 22.

Het Bijbelboek Job staat erom bekend dat het gaat over lijden. Kort samengevat gebeurt er dit. Job is getrouwd, heeft tien kinderen en is erg rijk, hij heeft veel personeel en veel vee. En hij is een ‘onberispelijk man’. De duivel klaagt bij God over Job: als God hem niet zo rijk gezegend had, zou Job God niet liefhebben. Dan geeft God Satan toestemming om alles van Job af te pakken, behalve zijn leven. Uiteraard doet de duivel dat. Jobs vrouw blijft wèl leven, maar zij zegt tegen Job dat hij God wel vaarwel kan zeggen. Jobs vrienden komen langs. Als ze zijn verdriet zien zijn ze eerst heel lang stil. Daarna komen drie van hen tot de conclusie dat Job gezondigd moet hebben. Een andere vriend is het daar niet mee eens. Uiteindelijk spreekt God zelf. Waarom moest Job lijden? Het antwoord blijkt te zijn ‘omdat God God is’. Daarna krijgt Job alles dubbel terug, behalve kinderen – daarvan krijgt hij er geen twintig, maar tien (een aanwijzing dat de eerste tien ergens anders doorleven? Dat is iets voor een ander bericht). Het lijkt erop dat het met zijn vrouw ook  goed gekomen is – hoe moest hij die kinderen anders krijgen?

In Johannes 15:1-8 worden de leerlingen van Jezus vergeleken met ranken aan de wijnstok Jezus; God de Vader is de wijnbouwer. Om ranken meer vrucht te laten dragen worden ze gesnoeid.

Wat?Afgesleten stukje hout op strand

Om ranken meer vrucht te laten dragen worden ze gesnoeid… Voor een plant mag dat misschien goed zijn, maar voor een mens? Het doet zo verschrikkelijk zeer! En waarom wordt niet duidelijk waaròm we moeten lijden? Dan zouden we er misschien ‘mee kunnen leven’…

En soms wordt het nog erger, terwijl je toch tot God bidt! Lees bijvoorbeeld Habakuk 1. De profeet klaagt zijn nood bij God in de verzen 2 t/m 4, en dan zegt God in de verzen 5 t/m 11 dat de Chaldeeën zullen komen! Maar later geeft God ook troost.

Van Jezus zelf wordt gezegd dat hij door lijden tot volmaaktheid is gekomen.

De kracht om met lijden om te gaan, om het te ondergaan, moet je van God zèlf krijgen. Paulus schrijft over hoe hij dat ervaart in zijn brief aan de Filippenzen.

Een interessant artikel over lijden is te vinden op Steunpunt Bijbelstudie. Er worden nog enkele belangrijke Bijbelteksten genoemd waaruit je iets kunt leren over waarom God mensen laat lijden.

Voor mensen die God liefhebben is er uitzicht: alles wordt nieuw!

Reageren kan via het contactformulier; zet er s.v.p. de titel van dit stukje bij.

25 november 2017: verwijzingen naar Bijbelteksten vervangen: geen NBV maar HSV (reden).

Laatste wijziging: 25 november 2017.
^
Homepage