Tagarchief: nieuwe hermeneutiek

Love still reigns

Dominee, wij moeten weer eens praten. Kan ik een afspraak maken?

Dat is al even geleden, dat die man langs geweest is… iets van een jaar of zo.

Dat mag, maar u kunt ook meteen even meekomen. Ik heb nu wel tijd.

Dat zei ik volgens mij de vorige keer ook. Ach, goede gewoonten…

Even later, in mijn studeerkamer…

Vorig jaar hebben we het gehad over dat bevriende stel, dat mij hielp één van mijn problemen een beetje te verlichten.

Dat herinner ik me nog. Zoiets had ik nog niet eerder gehoord.” Mijn gedachten gaan terug naar vorig jaar, en naar aan de ene kant de verlegenheid die ik toen voelde, en aan de andere kant … o ja, maar ik heb daar nooit iets mee gedaan; ik weet nog steeds niet of ik daar blij mee moet zijn, of niet…

Ik heb nu een betere oplossing.

Ik ben benieuwd…

Ik woon nu samen met twee vrouwen, een moeder en een dochter. Met wat in het boek Amos staat heeft dat dus niks uit te staan.

Er schiet mij iets door de gedachten over het wel erg letterlijk, misschien wel té letterlijk, nemen van teksten, maar ik heb een beter bezwaar.

Dat is op zich wel waar, maar hoe kijkt u tegen wat daarover in Leviticus 18 staat?

Dominee, dat staat toch in een gedeelte dat met afgodendienst te maken heeft?! Dat zijn we helemaal niet van plan! We houden ons aan de wet van de liefde.

Ik heb hier moeite mee, maar dat ligt misschien aan het feit dat ik niet met vergelijkbare problemen zit als u. Dus als u denkt dat dit een goede oplossing is, moet u het maar zo doen. Er staat niet voor niets ‘Laat ieder zijn eigen overtuiging volgen.’.

Dank u voor uw steun. Dan ga ik maar weer eens.

De liefde is toch een wonderlijk iets. En waar we met die nieuwe hermeneutiek uit gaan komen? Ik ben wel benieuwd of deze man nog andere ‘oplossingen’ bedenkt.

Reageren kan via het contactformulier; zet er s.v.p. de titel van dit stukje bij.

Laatste wijziging: 17 december 2017.
rode inkt
^
Homepage

Love reigns

Dominee, wij moeten eens praten. Kan ik een afspraak maken?

Dat mag, maar u kunt ook meteen even meekomen. Ik heb nu wel tijd.

Eenmaal in de studeerkamer…

U weet vast nog dat we laatst naar zo’n avond over pastoraat aan ongehuwde stellen zijn geweest.

Jazeker weet ik dat nog. Ik vond het prachtig, wat daar gezegd werd; de ruimte die er gegeven werd; de overweldigende liefde…” Mijn gedachten maken even een vreemde sprong: die man tegenover mij is toch weduwnaar? “En wat wilt u daarmee zeggen?

Nou, een bevriend stel heeft mij aangeboden één van mijn problemen een beetje te verlichten.

Welk probleem? Och, laat maar, ik snap het al, denk ik…

Inderdaad, dat is het. We hebben samen nagedacht over of het wel zou kunnen. We hebben ervoor gebeden. We houden ons aan die regel van Jezus, dat we zó met anderen omgaan als we graag willen dat er met ons omgegaan wordt. En overspel kun je het niet noemen, want we zijn het er alledrie over eens. En we leven bovendien in een heel andere tijd dan toen Paulus z’n brieven schreef… Ik vind die nieuwe hermeneutiek iets geweldigs.

Er schiet mij iets door de gedachten over trouwen, en over zelfbeheersing, en over een stukje over ‘ergens voor bidden’, maar het is ook zo weer weg…

Dat is waar, maar wat u nu voorstelt gaat naar mijn indruk wel erg ver! Kunt u niet in uw eentje verlichting vinden?

Dominee, de liefde is niet zelfzuchtig, heb ik altijd gehoord.

Tja, als u denkt dat het een goede oplossing is, moet u het maar zo doen. Er staat niet voor niets ‘Laat ieder zijn eigen overtuiging volgen.’.

Ik vind dat andere mensen hier ook van moeten weten. We mogen van geluk spreken dat we in deze tijd leven, met deze cultuur. Het zou toch triest zijn als anderen maar wat bleven martelen. Zou u een stukje in ons kerkblad willen schrijven? En ook in de regionale kerkbode?

Dat wil ik wel doen. Wilde u verder nog iets bespreken?

Eh, … , misschien zouden we een christelijke omroep zo ver kunnen krijgen dat ze een serie maken over de onderlinge liefde; ik meen me te herinneren dat ik laatst ergens een artikeltje heb gelezen dat je zoveel kunt leren van kijken hoe andere mensen het doen. Dat zouden ze dan gelijk mee kunnen nemen. Ik weet ook al een titel: ‘Love reigns’. Wat vindt u ervan?

Geweldig, dan zou ik eindelijk zònder me schuldig te voelen…

Dat is, denk ik, wel een hele grote stap vooruit… laten we het eerst maar eens bij die stukjes houden.

Goed dominee, dan ga ik maar weer eens.

Reageren kan via het contactformulier; zet er s.v.p. de titel van dit stukje bij.

Laatste wijziging: 9 december 2017.rode inkt
^
Homepage

Het kwade kan niet zonder het goede

Veel mensen zien goed en kwaad als tegengestelde, even sterke krachten. Sommige mensen geloven helemaal niet in het bestaan van goed en kwaad, en verwijten andere mensen dat ze fout zitten als ze dat wèl doen.

Aan die laatstgenoemde categorie wil ik niet veel woorden vuil maken. Een citaat van Rikkert Zuiderveld (uit zijn boek De slimme Rikkert) lijkt me voldoende:

Wie zich uitspreekt over goed en kwaad wordt gauw uitgescholden voor moralist. Door mensen die blijkbaar verstand hebben van goed en kwaad.

Kan het kwade niet zonder het goede? Wat is dat nou voor onzin? Dat is geen onzin. Dat vind ik niet alleen, dat is gewoon zo. Samenwerkende misdadigers moeten elkaar in bepaalde opzichten kunnen vertrouwen – als dat tegen blijkt te vallen, worden er zware straffen uitgedeeld, meestal definitieve. Hoort vertrouwen bij het kwade? Dat dacht ik toch niet! Meer woorden ga ik hier ook niet aan besteden, het is volstrekt evident.

Kan het goede niet zonder het kwade? Nou, dat kan dus prima! Dat werkte in Genesis 1 en 2, en het gaat weer werken als Openbaring 21, 22:1-5 en nog wat andere Bijbelteksten werkelijkheid worden.

Dus waar maak ik me druk om?

Om het feit dat mensen denken dat ze zèlf wel uit kunnen maken hoe ze de Bijbel willen uitleggen, dat ze de grenzen tussen goed en kwaad laten vervagen, kortom, om de zogenaamde ‘nieuwe hermeneutiek’.

Enkele artikelen:

Van veel mensen mag God wel bestaan, zolang Hij zich niet met ethische kwesties bemoeit.

Dat is ook een uitspraak van Rikkert Zuiderveld, uit het hierboven al genoemde boek. En nog eentje:

Wie denkt dat God vaak een oogje toeknijpt, hoopt vermoedelijk dat Hij op den duur helemaal niets meer ziet.

Voor zover ik kan bekijken – en ik kies er bewust voor om niet diplomatiek te formuleren – komt de nieuwe hermeneutiek er op neer dat je jezelf (en evt. je groep) ziet als de navel van het heelal, en net zolang rommelt met Bijbelteksten tot de Bijbel zegt wat jij wilt horen. Maar waar blijft God dan? Zie de uitspraken van Rikkert Zuiderveld hierboven.

Besef daarbij vooral dat geen enkele profetie uit de Schrift een eigenmachtige uitleg toelaat, want nooit is een profetie voortgekomen uit menselijk initiatief: mensen die namens God spraken werden daartoe altijd gedreven door de heilige Geest.

2 Petrus 1:20-21 NBV (klik hier voor dit gedeelte in de HSV).

Bij mensen met zo weinig eerbied voor God en Zijn Woord voel ik mij niet thuis; sterker nog, bij zulke mensen màg ik mij niet thuisvoelen, en wíl ik mij niet thuisvoelen. En ik weet niet welk gevoel overheerst; dat ik blij ben dat ik dit besef of dat ik absoluut niet blij ben dat ik dit besef…

Reageren kan via het contactformulier; zet er s.v.p. de titel van dit stukje bij.

6 december 2017: verwijzingen naar Bijbelteksten vervangen; geen NBV maar HSV (reden).

Laatste wijziging: 6 december 2017.
^
Homepage